15e Zondag door het jaar
Jesaja 55,10-11; Matteüs 13,1-23 of 1-9.

HET ONKRUID EN DE TARWE

‘Oordeelt niet en ge zult niet veroordeeld worden’:
dat is een wijze raad, die met ons mag meegaan.
Het evangelie voegt daar nog aan toe:
‘Geef het goede alle kans om uit te groeien’.
Het goede in ons is zo kwetsbaar,
dat we er heel behoedzaam mee om moeten gaan.
Daarom wordt ons toegevoegd
om ons niet zozeer druk te maken om het onkruid.
Belangrijker is onze aandacht voor de tarwe.
Die boodschap is feitelijk een vraag aan ons
om met andere ogen te gaan zien.
We mogen geloven in het goede
en daaraan steeds opnieuw voorrang geven.
We hoeven daarbij het kwade, het onkruid,
niet uit het oog te verliezen, het niet uit te roeien.
Juist door anderen te bevestigen in het goede,
bestaat de kans, dat het kwade niet uitgroeit.
Door het goede alle kansen te geven,
wordt het kwaad wellicht overwoekert.

In zijn leven maakt Jezus dit heel duidelijk.
Hij staat als tarwe tussen het onkruid.
Hij blijft gaan voor goedheid en liefde.
Voor mensen aan de kant is Hij als een vriend.
Zijn goede woorden en gebaren
doen anderen opstaan en nieuwe wegen gaan.
Daardoor wordt Hij voor mensen
nieuw uitzicht, nieuwe toekomst.
Door zijn aanhoudende goedheid
vindt zijn boodschap gehoor
en kunnen mensen opstaan
en zelf nieuwe wegen van liefde en recht gaan.
Door Hem komt goedheid aan de macht,
toen al, ook nu nog en eens voorgoed.

Wim Holterman osfs