Archief voor categorie: Actueel

33e zondag door het jaar

Spreuken 31,10-13.19-20.30-31;
Matteüs 25,14-30 of 14-15.19-20

TALENTEN VAN HET KONINKRIJK

Aan ons is de aarde toevertrouwd
met alles wat er op leeft.
God heeft heel de rijkdom
van leven en liefde
ons in handen gelegd.
Het is onze taak
om goede beheerders te zijn.
Zolang onze aarde verscheurd wordt
door oorlog en onvrede,
zolang is ons werk niet af.
Waar mensen te lijden hebben
onder vervolging en ziekte,
daar mogen wij onze ogen niet sluiten.

Ons is een geweldige rijkdom toevertrouwd,
maar daarmee ook een grote verantwoordelijkheid.
God vraagt van ons niet het onmogelijke.
Wel, dat wij onze mogelijkheden benutten.
We hoeven ons niet te laten leiden door angst.
Want die werkt verlammend, die is dodelijk.

Op de plek waar we wonen en werken,
daar worden we gevraagd om te werken
aan een paradijs voor iedereen.
Het gaat niet om onze eigen veiligheid.
We worden uitgenodigd om ons in te zetten
voor het geluk van elkaar, van iedereen.
Zo mogen we samen gemeente van Jezus zijn.
Geloven in Hem betekent:
zijn werk voortzetten zo goed we kunnen.

Wim Holterman osfs

Foto van de maand november 2026

Elk jaargetijde heeft zijn eigen schoonheid

 

Foto genomen in Maria Laach

 

32e zondag door het jaar

Wijsheid 6,12-16; Matteüs 25,1-13.


WEEST WAAKZAAM
Soms lijkt ons leven een roes.
Het vliegt aan ons voorbij.
We hebben nauwelijks een kans
om stil te staan, om op verhaal te komen.
We moeten vooruit in een hoog tempo.
Het wereldgebeuren vliegt
als een schim langs ons heen.
We kunnen het niet meer bijhouden.
Soms sukkelen we in slaap
en dromen van de zondvloed-na-ons.
We verliezen ons in eigen plezier
en vergeten het leed van anderen.

De vijf onverstandige meisjes
uit het evangelie mogen ons prikkelen:
wees alert, leef met open ogen.
Zij dagen ons uit om het uit te houden
en om te zorgen, dat we brandstof hebben
om onze lampen brandend te houden.
Geloven is geen bezit,
maar een voortdurend gebeuren.
Het is attent zijn
op het verschijnen van God.
Het vraagt om volharding
en uithoudingsvermogen.
“Weest waakzaam”, wordt ons aangezegd;
waakzaam om te blijven omzien,
dat het leven een feest wordt
voor iedereen, wereldwijd.

Wim Holterman osfs

31e zondag door het jaar Allerheiligen

HEILIGEN

Heiligen: mensen zoals wij.
Ze hebben geworsteld met hun leven.
Ze hebben gezocht naar zin en toekomst.
Net als wij wilden ze het goede
voor mens en wereld.
Misschien hebben ze zich wat meer ingezet
voor hun ideaal van liefde en vrede.
Misschien hadden ze net wat meer kracht
of net wat meer inzet.
En toch waren zij ook mensen, die net als wij
aan het leven hebben geleden.
Ze hebben gezien, dat hun ideaal
groter was dan henzelf.
Ze kenden de pijn van de weerbarstigheid
van mensen om hen heen.
Ze hadden te lijden onder tegenwerking
en vaak werden ze niet begrepen.

Juist om dat alles zijn ze voor ons een voorbeeld.
Ze gaan met ons mee door het dal
van onze mislukkingen.
Maar ze gaan ons ook voor
waar wij blijven streven
naar een goede en gelukkige samenleving.
Zij willen niets meer en niets minder
dan ons zeggen, dat ook wij heiligen mogen zijn:
mensen die heil brengen in Jezus’ naam.
Zij zijn ons voorgegaan in leven en in dood.
Nu leven ze in het licht van God.
Ze nodigen ons uit om hen te volgen
in goede en in kwade dagen.

Wim Holterman osfs

30e zondag door het jaar

Ex. 22,20-26; Mt 22, 34-40

LIEFDE IS…
We kennen ze wel die wat humoristische tekeningen.
Liefde is: samen de afwas doen, samen je kinderen troosten.
Liefde is een tè groot woord; er valt zoveel onder.
Het gebod van liefde is zo algemeen
dat het meteen ook ongevaarlijk wordt.
Je kunt er bij weg zwijmelen in lichtblauwe dromen.
Het daagt niet meer uit.
Liefde moet telkens opnieuw waargemaakt worden.
Elke nieuwe situatie is een nieuwe uitdaging.
Liefde is: zorg dragen voor mensen,
die niemand hebben die om hen geeft.
Ze is: aan vreemdelingen een plaats geven,
die we ook zelf graag zouden willen hebben.
Liefde is ook: God een plaats geven in ons leven,
tijd maken voor Hem, Hem zoeken.
Ze is: weten, dat er steeds weer een naaste is,
die aan ons gelijk is en door ons goed behandeld wil worden.
Liefde is: stem geven aan wie niet gehoord wordt,
je oor lenen voor de problemen van een ander,
samen zwijgen, omdat je geen woorden vindt
voor het leed dat iemand heeft getroffen.
Liefde heb je niet; ze is niet te koop.
Ze krijgt telkens een nieuw gezicht
in elke nieuwe situatie, in elke andere mens.
Ze is een eindeloze uitdaging
om recht te doen aan God en aan de mensen.

Wim Holterman osfs

29e zondag door het jaar

Jesaja 45,1.4-6; Matteüs 22,15-21.

MET GEPASTE MUNT

Niet het beeld van de keizer,
het beeld van macht en onderdrukking,
maakt mensen gelukkig.
Het is het beeld van bezitten,
van eigen winst eerst.
Daartegenover staat het beeld van God.
Deze is niet afgebeeld op een munt.
Want God heeft geen gezicht.
Van Hem geen verstarde expressie,
niet eens en voorgoed dezelfde.
Zijn beeld is telkens nieuw,
omdat wij Zijn beeld zijn.
Zo heeft Hij ons geschapen:
als een afspiegeling van Hem.
Waar goedheid en liefde
in ons aan het licht komen,
daar wordt Hij zichtbaar.
Als wij aan de kant staan
van macht en onvrede,
dan is God onzichtbaar.
Hij krijgt een gezicht
in mensen, die geschonden
en lijdend door het leven gaan.

Met gepaste munt betalen
is voor ons: kiezen voor
de kleine en weerloze mens;
is kiezen voor liefde en recht.
Dat is onze missie,
dichtbij en veraf.

Wim Holterman osfs

28e zondag door het jaar

Jesaja 25,6-10a; Matteüs 22,1-14 of 1-10.

TIJD VOOR HET FEEST

Drukte en haast, snelheid:
ze horen bij onze tijd.
Een overbezette agenda
en rust noch duur, zijn heel gewoon.
Stress en spanning: ze zijn het gevolg
van onze economische welvaart.
Tijd is geld; tijd is productie.
Alles wat we doen moet iets opbrengen.

Ieder van ons heeft zijn leef-tijd.
Voor een deel kiezen we er zelf voor
hoe wij die tijd gebruiken.
We kiezen onze prioriteiten.
Onze tijd krijgt waarde
in zoverre wij ze hebben gebruikt
voor ons eigen geluk
en voor dat van anderen.
Tijd vrij maken voor een ander
zegt, dat je die ander belangrijk vindt.
Tijd hebben voor jezelf
geeft je een eigen plekje,
waar je je vredig thuis voelt.
Tijd hebben is waardevoller
dan onze drukdoenerij.

We hebben allemaal een uitnodiging gekregen
voor het feest van het koninkrijk.
Alleen die tijd! We moeten nog zoveel!
Ons werk, onze hobby, onze tuin:
er blijft nauwelijks tijd over.
En toch, we zullen móeten kiezen:
voor tijd en geld
of voor tijd van echt en volop leven.

Wim Holterman osfs

27e zondag door het jaar

Jesaja 5,1-7; Matteüs 21,33-43.

DE VRUCHTEN VAN HET RIJK

De aarde is niet ons bezit.
We hebben ons leven niet in de hand.
Als mens op deze aarde
zijn we een voorbijganger.
In de korte tijd die ons is toegemeten
hebben we de taak goede vruchten te dragen.
De waarde van ons leven wordt niet bepaald
door het bezit dat we vergaren.
Het enig belangrijke is
wie we als mens zijn.
Ons leven is goed
voor zover we bijdragen aan het geluk
en het welzijn van anderen.
Ons leven is waardevol,
als we al het mogelijke doen
om van onze aarde een paradijs te maken.
We zijn als pachters in de wijngaard.
De opbrengst komt ons niet toe,
maar aan hen die met ons leven
en die na ons de aarde bewonen.
We worden uitgenodigd
om ons steentje bij te dragen
aan het bouwwerk van het Rijk van God.
De hoeksteen hiervan is
de man van Nazareth.
Verzameld rondom Hem
en in navolging van Hem
kan ons leven blijvend
goede vrucht dragen,
tot opbouw van mens en wereld.

Wim Holterman osfs

26e zondag door het jaar

Ezechiël 18,25-28; Matteüs 21,28-32.

DE GOEDE WEG…

Onze levensloop wordt vaak vergeleken
met de weg, die wij moeten gaan.
Ons leven loopt van geboorte naar dood.
Op die weg ontmoeten wij mensen,
die een eindje met ons meegaan.
Ze bepalen gedeeltelijk onze richting mee.
Soms trekken we samen op;
vaak hebben we ook het gevoel,
dat we alleen moeten gaan.

Op die weg wil de bijbel
ons richting wijzen.
Profeten en wijzen, Jezus van Nazareth,
geven aan, dat de goede weg
leven-gevend en bevrijdend is.
Ze is gericht op recht en gerechtigheid,
op welzijn en geluk van iedereen.
Ze wil ons weghouden van egoïsme,
van eigenbelang en eigen gewin.
Het doel van de weg is het paradijs,
een hemel op aarde voor iedereen.

Geloven in die weg
is ja zeggen tegen de levenswijze van Jezus.
Het is de consequenties op je nemen.
Het is ook regelmatig inzien,
dat we de verkeerde weg zijn ingeslagen
en terugkeren op onze schreden.
Geloven in die weg
vraagt om regelmatig te bezien
of onze daden in overeenstemming zijn
met het wegenplan van ons geloven.

Wim Holterman osfs

25e zondag door het jaar/Vredeszondag

Jesaja 55,6-9; Matteüs 20,1-16a.


OMWILLE VAN DE VREDE

Vrede is een ver ideaal.
We spreken erover,
we verlangen er naar.
En toch: vrede tussen mensen,
dichtbij en wereldwijd,
lijkt onbereikbaar.
Handen worden vuisten,
als we bedreigd worden.
We verdedigen ons bezit
met geweld van woorden
en gekletter van wapens.
Onze rijkdom en welvaart
laten we ons niet afnemen.
Toch is de wereld,
met alles en iedereen erop,
een geschenk.
We hebben er geen recht op.
We zijn geen eersten of laatsten,
maar gelijken.
Als we eerlijk delend leven
dan is er genoeg voor ieder.
Omwille van de vrede
mogen we zoeken naar gerechtigheid.
Niemand op de eerste plaats,
niemand met een lege maag,
maar voor ieder voldoende:
dat is de droom van Jezus.
Hij pleit voor een omgekeerde wereld:
niet meer van dijn en mijn,
maar voor iedereen genoeg
omwille van de vrede.

Wim Holterman osfs