Archief voor categorie: Actueel

Palmzondag

HET BEGIN VAN HET EINDE
Juichend en feestend
begeleiden mensen Jezus
naar zijn eindbestemming.
Voor Hem geen eremedaille,
wel een doornenkroon.
Hij gaat niet hoog te paard,
een ezel is genoeg.
Hij wordt bejubeld
om even later
verguisd te worden.
Als koning wordt Hij ingehaald
om als slaaf weggevoerd te worden.
Geweldloos, onmachtig,
als minste der mensen,
gaat Hij zijn laatste tocht.
Jeruzalem, de stad van de vrede,
drijft de eerste der mensen
een zinloze dood in.

Deze man van Nazareth
is ons een voorbeeld.
Op de beste momenten in ons leven
mogen we het kruis van lijden,
van onmacht, niet vergeten.
We mogen niet hen vergeten,
die nu de weg naar Golgotha
moeten gaan.
In allen die gemarteld worden
of gekleineerd of gevangen genomen
gaat Jezus opnieuw zijn weg.
Hij deelt in hun, in ons lijden.
Hij sterft onze dood telkens weer.
Hij is ons nabij
bij het begin van het einde.
Maar ons einde is ook
een nieuw begin, dankzij Hem.

Wim Holterman osfs

4e Zondag van de Veertigdagentijd
Samuël 16,1b.6-7.10-13a;
Johannes 9,1-41 of 1,6-9.13-17.34-38

EEN NIEUW PERSPECTIEF

In het land der blinden is Eenoog koning.
We zijn soms ziende blind,
vastgepind door ons eigen verleden
of door anderen ons aangepraat.
We plaatsen elkaar in hokjes
en bouwen levenshoge muren op.
Eenmaal een dief, altijd een dief.
Onze oogkleppen verhinderen ons
om met aandacht naar anderen te zien.
We leven met verwijten,
rancuneus, met een dodende blik bijna.
Of we voelen ons leven ingeklemd door anderen,
verstikkend, zonder toekomst.

De man van Nazareth geeft nieuw perspectief.
Hij plaatst mensen in een nieuw daglicht.
Hij geeft ruimte, leven, toekomst.
Waar mensen dreigen te worden vermorzeld
door onbegrip en door onwil,
daar biedt Hij leven aan.
Hij stijgt uit boven de grenzen
van wetten en verdachtmakingen.
Hij geeft mensen nieuw zicht op leven,
Hij geeft doorzicht en geloof in toekomst.
Licht is Hij voor mensen,
die tastend als blinden door het leven gaan.
Hij bevrijdt tot leven voor mens en wereld.

Wim Holterman osfs

2e Zondag van de Veertigdagentijd
Genesis 12,1-4a; Matteüs 17,1-9.

 

ZIEN, SOMS EVEN…
Als we kijken naar onze wereld
dan wordt het soms zwart voor onze ogen.
We zien dan beelden van honger en oorlog.
We kunnen er niet om heen
hoe mensen elkaar soms de dood aandoen.
Dichter bij huis voelen we soms,
dat we elkaar het licht in de ogen niet gunnen.
Door ziekte of dood lijkt de toekomst
soms op een donkere wolk,
die de zon aan ons oog onttrekt.

En toch: diep in ons is er hoop.
Soms lukt het ons om door alles heen
toch nog iets van licht te zien.
Een helpende hand, een hartelijk woord,
tillen ons uit boven de grauwheid van ons bestaan.

Lang geleden, maar ook vandaag nog
leeft er iemand onder ons,
die zegt: Ik ben het licht van de wereld.
Hij opent ogen van mensen,
die in Hem willen geloven.
Hij breekt onze blindheid open,
als we Hem durven herkennen in ons leven.
Hopelijk mogen we Hem zien, soms even…

Wim Holterman osfs

6e Zondag door het jaar
Ecclesiasticus 15,15-20;
Matteüs 5.17-37 of 20-22a.27-28.33-34a.37

 

DE WET VERVULD…
Jezus is geen slaaf van de wet.
Hij wil mensen de ruimte ervan laten zien.
Het gaat Hem niet om de letter,
maar om de geest.
Hij daagt mensen uit
tot respect en eerbied
voor God, voor mens en wereld.
Liefde is daarbij de enige richtsnoer.

Waar liefde in het spel is,
daar verdwijnen knellende banden.
Er ontstaat ruimte om te groeien,
om mens te worden, volop.
De wet is dan niet een soort meetlat,
waarmee goed en kwaad wordt aangegeven.
Ze is eerder een bron van inspiratie
om te werken aan goede verhoudingen.

Jezus is geen slaaf van de wet.
Als geen ander wijst Hij mensen richting.
Hij ontplooit op grond van de wet
een creativiteit, die kiest voor het leven.
Hij bevestigt mensen in hun streven
naar goedheid en liefde.
Tegelijk houdt Hij een ideaal voor:
liefde en bevrijding blijft vragen
om inzet, om fantasie en doorzettingsvermogen.
Alleen daardoor kan de wet vervuld worden.

Wim Holterman osfs

4e Zondag door het jaar
Sefanja 2,3;3,12-13; Matteüs 5,1-12a.

DE GOEDE WEG
Als een nieuwe Mozes
zet Jezus zich neer op de berg.
Zijn leerlingen zitten aan zijn voeten.
Over hun schouders heen
mogen wij meeluisteren.
Hij geeft nieuwe richting
aan het leven van mensen.
Door zijn aanbevelingen
gaan nieuwe perspectieven open.
Hij moedigt ons aan
om verder te gaan op de weg
van mildheid en barmhartigheid,
van eenvoud en zoeken naar recht.
Op die weg heeft ons leven toekomst.
Het is een goede weg
in de ogen van mensen
en in de ogen van God.
Op die weg staan we niet zelf centraal.
Jezus verruimt onze blik
van eigen hebben en houden
naar gedeeld leven.
Hij spoort ons aan
om ons eigen centrum te verlaten.
Dan pas gaan we een goede weg;
een weg, die toekomst heeft.
Het is niet de weg
van de minste weerstand.
Maar hij leidt wel
naar echt en volop geluk,
naar leven voorgoed.
Wat een geluk heb je,
als op die goede weg zit!

Wim Holterman osfs