Archief van jaar: 2026

“Een nieuwe lente, een nieuw geluid”. Met deze woorden bied ik u graag weer een nieuw Salesiaans Contact aan. Wil Vos laat ons meegenieten van haar ‘gouden dag’. Verfrissend en optimistisch, Frans van Sales waardig. Astrid van Engeland deelt met ons van haar pastorale ervaringen. Eenvoudig maar rijk. Geniet ervan op een stil moment.
Een hartelijke Salesiaanse groet namens de redactie,

Wim Holterman osfs

EN DE KLEUR IS………..                                             

Ik voel mij een rijk mens! Op deze prachtige 2de mei ben ik een dagje uit met mijzelf. Niet naar een drukbezocht toeristisch gebeuren. Gewoon een tochtje op mijn fiets door de prachtige omgeving van ons dorp Eemnes. Water en brood in de fietstas en wat geniet ik! Allereerst van de bermen die, zover als mijn ogen reiken, geel kleuren met koolzaad. Ik word altijd zo blij van gele bloemen! Zelfs op sombere, grauwe dagen laten zij de zon schijnen. Koeien lopen al in de wei, lammetjes huppelen overal in het rond. Een meerkoetenpaartje durft het aan om met hun nog zeer prille kroost de beschutting van het riet van de Vaart te verlaten. Riet, waarin karekieten hun karakteristieke lied laten horen, terwijl ze acrobatisch meebewegen met de rietstengel waaraan ze zich hebben vastgeklampt. In het jachthaventje bij de Sluis heerst een vrolijke bedrijvigheid. En dat alles omgeven met de zinnenstrelende geur van het eerste pas gemaaide gras en van bloeiende meidoorns, die her en der in het landschap staan.

Nu zit ik even op een bankje, te midden van een zee van gele paardenbloemen. Elke bloem een wonder van de natuur op zich, bestaande uit wel meer dan 100-200 afzonderlijke bloempjes, die elk hun eigen nectar en stuifmeel hebben, waar insecten dol op zijn. Wat een weelde! Dan ineens breekt er tumult uit in de lucht: een grutto gaat ter bescherming van haar kuikens de strijd aan met een kraai. Ja, ook in de natuur gaat het er niet altijd vreedzaam aan toe. Daar is het “eten en gegeten worden”, waardoor er nogal eens strijd wordt geleverd. Kennelijk is ook dieren niets menselijks vreemd. Maar waar het er in de dierenwereld meestal puur om gaat te overleven (wolven en vossen daargelaten), raakt onze mensenwereld meer en meer in de ban van geld, hebzucht en macht. Een werkelijkheid die met de dag grimmiger, gewelddadiger en onberekenbaarder wordt. Mensenlevens doen er niet meer toe en ontelbaren zijn daar de dupe van. Zo is het nu en zo was het 400 jaar geleden, in de tijd van Franciscus van Sales ook al. Van alle oorlogen, revoluties en ruzies die sindsdien wereldwijd uitgevochten zijn lijken de lessen nog altijd niet geleerd.
“Dit nooit meer”, klonk het menigmaal en toch! De wereldorde wordt momenteel bepaald door een aantal rijke machthebbers die nooit genoeg lijken te hebben, die geen oog hebben voor het feit, dat ze ontelbare mensen beroven van hun dierbaren, hun thuis, hun bezittingen, beroven van een menswaardig bestaan, van hun vrijheid, van hun leven! Leiders, die geen oog hebben voor de noden van mensen maar die uit zijn op eigenbelang en totale vernietiging van alles wat daartoe in de weg staat.
Frans keek scherp in zijn tijd en had wel oog voor mensen. Zo zag Hij o.a. hoe zij menigmaal worstelden om het hoofd boven water te houden. Ja, ook Hij was van rijke afkomst en verkeerde vaak tussen de rijke adel. Rijkdom op zich is volgens hem dan ook niet verkeerd, maar het gaat erom hoe je ermee omgaat. Zelf deelde Hij rijkelijk uit van wat Hij bezat aan diegenen, die zelf niets hadden.
Afgelopen woensdag tijdens onze kringbijeenkomst hebben wij met elkaar aan de hand van het boekje van Pater Willem Spann osfs, “Op weg naar een evenwichtig leven”, o.a. hierover met elkaar van gedachten gewisseld. In dit boekje tracht Willem het gedachtengoed van Franciscus van Sales wat meer naar deze tijd te brengen. Frans heeft in zijn “Philothea” een drietal hoofdstukken gewijd aan armoede en rijkdom. (deel lll, hfdst. 14-16). Zo waarschuwt Hij ons niet vergiftigd te raken door rijkdom, je zinnen niet te zetten op het bezit van anderen en niet te treuren om verloren rijkdom. Hij bekrachtigt dit met deze uitspraak:

 “VERLANG NIET MET HART EN ZIEL NAAR IETS DAT JE NIET BEZIT.
HECHT JE HART NIET AAN IETS WAT JE WEL BEZIT.
TREUR NIET OM WAT JE VERLIEST”

Een uitspraak die, wat mij betreft, het verdient om op billboards overal in de wereld in alle talen verspreid te worden! Ooit werd Saulus bekeerd van zijn heilloze weg van dood en verderf. Wat een zegen zou het zijn, als ook de wolven onder onze leiders op een ander spoor werden gezet! Het proberen waard, of denk ik in al mijn onmacht nu te eenvoudig?
Met bovenstaande uitspraak van Franciscus nog in mijn hoofd zat ik donderdagavond in het theater bij de musical “Bij ons in de Jordaan”. Een humorvol, maar tevens aangrijpend verhaal over armoede en rijkdom in deze Amsterdamse volksbuurt, dat zich afspeelt van mei 1945 tot nu toe. Een verhaal over mensen die tijdens en na de tweede wereldoorlog aan alles gebrek hadden, geliefden verloren, verbitterd raakten en vervolgens ook nog eens worstelden met veranderingen. Mensen die toe moesten zien, hoe slechts de allerrijksten zich uiteindelijk nog een woning konden veroorloven in hun Jordaan. Maar die elkaar niet loslieten, die rijk waren in humor, liefde, vriendschap en solidariteit, waardoor ze met een enorm doorzettingsvermogen uiteindelijk toch nieuw leven mogelijk wisten te maken voor elkaar. Een rijkdom, die ik ieder van ons van harte toewens, vooral ook onze “wereldleiders”!
Intussen is mijn brood op en mijn waterfles leeg. Tijd om mijn weg te vervolgen. Er is een spreekwoord dat zegt: “Prijs de dag niet voordat het avond is”. Gisteren werd via de radio voor vandaag “Code Geel” afgegeven, maar tot nu toe is het voor mij een Gouden dag. Het geestelijke boeket van mijn overpeinzingen is vandaag, hoe kan het ook anders, geel van kleur. Als afsluiting wil ik het hierbij graag aan u allen aanbieden. Daarbij de wens dat het, hoe uw omstandigheden ook mogen zijn, wat zonneschijn mag brengen in uw dagelijkse bestaan. Vrede en alle goeds vanuit onze Polder!

God blijft een mysterie

In een verpleeghuis ontmoette ik een diepgelovige vrouw met wie ik regelmatig sprak over de betekenis van God in haar leven. Ze was al ver in de negentig. Door ervaring was ze wijs geworden. Van drie van haar kinderen had ze al afscheid moeten nemen. Veel ontwikkelingen in de wereld had ze meegemaakt. Toen ze het einde van haar leven voelde naderen, zei ze steeds vaker dat het leven haar steeds stiller maakte, haar steeds meer tot zwijgen bracht.
Na haar dood vond een van haar kinderen op haar kamer een klein boekje met allerlei spreuken en teksten die zij mooi vond. Ik mocht het lezen. Op een van de bladzijdes stond geschreven: ‘Hoe ouder je wordt, des te minder weet je van God, en des te groter wordt het geheim.’
Als wij mensen over God spreken kunnen wij dat niet op een andere wijze doen dan met onze eigen taal. Met woorden die ons vertrouwd zijn, geven wij aan wie God voor ons is en wat Hij voor ons betekent. Dit kan voor
iedereen anders zijn. En vaak wordt God ook in elke (levens)situatie verschillend ervaren. Als we verdrietig zijn ervaren we Hem als iemand die troost geeft of juist niet. Als we het gevoel hebben in een ‘flow’ te zitten, ervaren we God als een Kracht die ons boven onszelf doet uitstijgen. Als we door de natuur wandelen of op reis zijn, kunnen we verwonderd zijn over de schepping en ervaren we God als Alleskunner of Wonderdoener.
Dat het zo is dat God voor iedere persoon anders kan zijn en ook in iedere situatie weer anders kan worden ervaren, geeft al aan dat God niet te vatten is in één of twee namen of woorden. Hij is zoveel tegelijk en altijd zoveel groter en meer dan wij kunnen uitdrukken. Al onze namen en woorden voor God brengen Hem misschien wel wat dichterbij, maar ‘Hij is niet zus of zo, Hij is altijd soms’, zo schreef de dichter Bertus Aafjes.
De diepgelovige vrouw in het verpleeghuis kreeg steeds meer ontzag voor wie God is. Het leven leerde haar om God God te laten zijn: een groot Geheim, een Mysterie. Van haar wijsheid kan ik nog veel leren. Misschien U ook!

 

 

 

 

De tijd vliegt. Alweer een maand voorbij. Een nieuwe lente, een nieuw geluid. Het alleluja van Pasen klinkt nog na, maar dreigt onhoorbaar te worden door het oorlogsgeweld en door de grote mond van machtswellust. Geloven in Pasen mag toch met ons blijven meegaan ondanks alles. Kees Jongeneelen schrijft daar verder over en gebruikt daarbij woorden van Peter Nissen, van Charles Péguy en Franciscus van Sales. De moeite waard!
Voor dit Salesiaans Contact hebben we de flyer van Wilfried Wambeke sdb wat ‘verbouwd’ en aangepast aan ons formaat. Wilfried nodigt mensen uit om onder zijn leiding te gaan in de voetsporen van Franciscus van Sales. Deze reis onder zijn leiding zal zeker voor de deelnemers een onvergetelijke reis zijn. Hieronder vindt u ook de aanmeldformulieren. Van harte aanbevolen.
Veel leesplezier wenst u namens de redactie van dit Contact:

Wim Holterman osfs

DE HOOP NIET VERLIEZEN….

Er gaat geen dag voorbij of we horen of lezen wel over allerlei nare dingen die er op onze wereld gebeuren. Soms zou je denken dat er alleen maar oorlogen, aanslagen en rampen zijn. En ook in ons eigen leven gebeuren dingen die je bestaan helemaal op zijn kop zetten. Te veel om op te noemen. Ik ontmoet nogal eens mensen die zich zorgen maken over de toekomst van zichzelf maar nog meer over die van hun kinderen en kleinkinderen. In wat voor wereld komen die terecht? En hoe zal het verder gaan met het milieu? Je hoort en leest over de opwarming van de aarde en over overstromingen en aardbevingen.

Tegenslagen en ziekte kunnen je doen twijfelen aan de zin van je bestaan. Zelfs als je een rotsvast vertrouwen hebt op God kan in je hart de vraag naar boven komen: “Zou het allemaal wel waar zijn?” Of: “Zou er werkelijk wel iets zijn na mijn dood?” En als je er voor jezelf zeker van bent: ‘dood is dood’ dan nog kan er bij je de gedachte opkomen dat het toch niet allemaal voor niets is en dat alles zinloos is.

We hebben zojuist Pasen gevierd, het feest van nieuw leven, feest van hoop, Het feest van ondanks ……. En toch…..!?
‘Geloven in de verrijzenis van Jezus is geloven in een wereld waarin dood, ellende, oorlog en verdrukking niet het laatste woord hebben’. ‘Het is geloven in een wereld waarin vijanden elkaar liefhebben, waarin de armen gezegend worden, waarin gemarginaliseerde mensen in het middelpunt mogen staan, een wereld waarin verloren dochters en zonen weer welkom zijn thuis. Dat zijn allemaal vormen van verrijzenis, vormen van nieuw leven, vormen van opstanding’. (Peter Nissen: Loslaten en groeien)
Of zoals Charles Péguy het zegt in zijn gedicht ‘De kleine hoop’:
“De hoop, de kleine, wandelt praktisch ongezien, naast haar twee oudere zussen geloof en liefde. Toch sleept zij, de kleine, alles met haar mee. Want geloof ziet slechts wat is. En liefde houdt alleen van wat er is. Maar hoop houdt van wat zal zijn…Zij is degene die er voor zorgt dat de anderen blijven lopen; zij is degene die hen leidt en zorgt dat ze allemaal samen lopen”.
In onze tijd gaan we vaak onze eigen weg wat het geloof betreft. Ik merk dat we meestal maar weinig met elkaar praten over wat er in ons hart omgaat. Zelfs tussen levenspartners komt het soms nog weinig ter sprake. We hebben er vaak geen woorden voor om die levensvragen met elkaar te bespreken. Ze liggen ook zo dicht bij de kern van ons leven dat het zelfs voor onszelf nog onduidelijk is wat er precies in ons omgaat.
Velen hebben het gevoel dat die vragen ook in de kerk niet echt aan bod komen. En dat ze daarom in de loop van de tijd van de kerk zijn vervreemd. Nog al wat mensen hebben het gevoel dat het in de kerk veel te veel gaat over zekerheden en over wat wel of niet mag en dat het te weinig gaat over het leven zelf zoals jij dat beleeft.
Misschien dat de mensen van onze tijd dat nog meer voelen dan de mensen van vroeger. Hoewel de twijfel er ook toen wel was, ook al kwam die toen niet zo uitdrukkelijk aan de orde. Zelfs bij de leerlingen van Jezus was er eentje die dezelfde vragen had als wij in onze tijd. Thomas was het. De “ongelovige Thomas” wordt hij vaak genoemd. Afgelopen weekend hoorden we in de kerk zijn verhaal. “Als ik het niet zie, geloof ik het niet” zei hij. Hij was eigenlijk helemaal niet ongelovig maar wel kritisch en dat mocht ook van Jezus.
Zo zijn er ook in onze tijd heel veel mensen die kritisch staan tegenover de bestaande godsdiensten maar in hun hart echt wel bezig zijn met de zin van het leven en met het wonder van ons menselijk bestaan.
Misschien ben jij ook wel zo’n eigentijdse gelovige. Als ik met die mensen spreek voel ik mij diep met hen verbonden en heb ik er veel respect voor hoe serieus ze met hun leven omgaan. En ook hoe veel mensen omgaan met God. Misschien noem je het geen “God” maar heb je een andere naam daarvoor. Misschien heb je er zelfs niet eens een naam voor omdat je gevoel voor dat Grote en voor die Bron van leven veel groter is dan je in een woord kunt samenvatten. Misschien is die als een Vriend voor je die altijd bij je is of als een licht in je hart of een vlammetje van liefde in je binnenste.
Franciscus van Sales zegt over deze vriendschap: “Houd van iedereen met de liefde van een echte, sterke naastenliefde, maar schenk je vriendschap alleen aan mensen met wie je goede dingen, deugden, kunt uitwisselen. En naarmate de uitgewisselde deugden van grotere waarden zijn, zal ook je vriendschap aan waarde winnen. Maar de beste vriendschap is die waarin de gemeenschappelijke interesse Gods liefde is, de godsvrucht, de christelijke volmaaktheid. Deze vriendschap steekt boven alle andere uit omdat zij van God komt, omdat ze naar God streeft, omdat God er de band van is – en omdat zij eeuwig zal voortduren in God. Hoe goed is het op aarde lief te hebben zoals je het eenmaal in de hemel zult doen, hoe goed reeds hier te leren elkaar liefde te bewijzen zoals je het voor altijd in het hiernamaals zult doen.
Ik spreek hier niet over de gewone naastenliefde die je ter wille van de liefde Gods voor alle mensen moet hebben. Maar ik spreek over de geestelijke vriendschap tussen twee, drie of meer mensen, die elkaar laten delen in hun godsvrucht, in hun geestelijke ervaringen, en die met elkaar één van geest worden. Terecht kunnen zulke gelukkige mensen zingen: “Zie hoe goed het is met zusters en broeders samen te zijn !” (Ps.132,1

 

 

 

 

 

 

6 tot en met 12 september 2026
Pelgrimstocht van de Salesiaanse Familie
“Doe alles uit liefde en niet omdat het moet“

Zowel de Oblaten van Sint Franciscus van Sales en de ‘Salesiaanse kringen’ als de Salesianen, zusters en medewerkers van Don Bosco hebben de heilige Franciscus van Sales als hun grote voorbeeld.
Hij is bisschop van Genève en woont in Annecy, een stadje in de Haute Savoie. Hij leeft in een tijd van politieke verwarring en binnen een verdeelde christelijke gemeenschap, want de reformatie is in volle gang.
In 1609 verschijnt zijn meest bekende werk, in het Nederlands vertaald als ‘Inleiding tot het devote leven’. Het boek is ook wel bekend onder de naam van de hoofdpersoon: Philothea. Over die naam schrijft Franciscus: “Ik noem de lezer Philothea, dat wil zeggen de God liefhebbende of op God verliefde ziel. Aanvankelijk heb ik dit boek geschreven voor een enkele ziel, maar nu zal het ook anderen van dienst zijn. Daarom koos ik een passende naam voor iedereen die Gods liefde zoekt.”
De boodschap van dat boek luidt: ‘Om een goed christen te zijn, hoef je niet in een klooster te gaan, dat kun je ook op de plaats waar je woont, werkt en leeft.’ Een revolutionaire uitspraak voor die tijd en voor velen een echte bemoediging. Franciscus van Sales is ook een begaafd geestelijk begeleider. In duizenden brieven is te lezen hoe hij welgemeende raadgevingen vermengt met een hartelijke vriendschap. Franciscus van Sales heeft oog voor de individuele mens. Zijn begeleiding is steeds persoonlijk en op maat. Het motto dat boven al zijn raadgevingen gezet kan worden, is de zin die hij aan Jeanne de Chantal schrijft: “Doe alles uit liefde en niets omdat het moet.” Die liefde is gericht op God en omvat vandaaruit alle mensen.
De allesbepalende gerichtheid op God staat in het teken van de liefde. Met angst, dwang of regeltjes heeft dit godsbeeld niets te maken. God is liefde, de mens is vrucht van deze liefde en het verlangen van mensen om goed te leven staat in het teken van deze liefde.

 

Een reis naar de streek
van de heilige Franciscus van Sales
in en rond de Franse stad Annecy

 

 

Reisdatum
Van zondagochtend 6 september tot zaterdagavond 12 september 2026 (vertrekken vanuit Nederland en via Leuven in Vlaanderen naar Annecy).
Maandag: Thorens-Glières (geboorteplaats) en La Roche-sur-Foron.
Dinsdag: Château des Allinges en Thonon-les-Bains.
Woensdag: Annecy.
Donderdag: Ermitage St.-Germain-sur-Talloires en Chambéry.
Vrijdag: Lyon.

Pelgrimstocht
Het wordt een bijzonder inspirerende week waarbij we ons door reflectie en bezinning laten raken door de ‘salesiaanse spiritualiteit. Op enkele belangrijke plaatsen zullen we samen de eucharistie vieren.

Nuttige info
• Organisator: Don Bosco Vlaanderen vzw – Brussel.
• Reis met comfortabele bus (50 personen).
• In Annecy zijn we 4 nachten in Centre Jean XXIII (www.centrejean23.com). In Lyon (2 nachten) logeren we Domaine Lyon Saint Joseph (www.domaine-lyon-saint-joseph.fr). Op beide plaatsen: één- en tweepersoonskamers.
• Volpension: overnachting en ontbijt, lunchpakket, warm avondmaal.

Begeleiding
Voorbereiding en begeleiding van de reis: p. Wilfried Wambeke, salesiaan van Don Bosco (Pieter Calandlaan 196 te 1069 LA Amsterdam).
Prijs per persoon: 910 euro (990 voor een eenpersoonskamer). Op de kleine persoonlijke uitgaven na, is hierin nagenoeg alles inbegrepen.

Je kan tot 10 juli 2026 aanmelden bij
Kees Jongeneelen: osfs@hetnet.nl of tel. +31 413 289 786 of bij Wilfried Wambeke: wilfried.wambeke@donbosco.nl of tel. +32 495 500 631 voor België en +31 6 12 700 646 voor Nederland.Na de aanmelding zal je een brief ontvangen met verdere info over de definitieve inschrijving en de betaling van een voorschot.

Inschrijving voor de ANNECYREIS van 6-12 september 2026
Wenst u met 2 personen in te schrijven, gebruik dan twee afzonderlijke formulieren.
Duidelijk leesbaar schrijven a.u.b.

NAAM + voornaam: . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Straat: . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Nummer: . . . . . . .

Postnummer: . . . . . . . Gemeente: . . . . . . . . . . . . . . . .

Telefoon: . . . / . . . . . . . . . . . Gsm: . . . . / . . . . . . . . .

Geboorteplaats: . . . . . . . . . . . Geboortedatum: . . . . . . . .

E-mailadres: . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Wenst een éénpersoonskamer:  Ja  Neen

Datum: . . . . . . . . . . Handtekening:

Sturen vóór 10 juli 2026 naar: P. Wilfried Wambeke sdb (wilfried.wambeke@donbosco.nl).